“Onlar inananlar ve kalpleri Allah’ı anmakla huzur bulanlardır.Biliniz ki kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.”[Ra'd Suresi,28.Ayet]
Huzurun(mutluluğun) formülü budur.Yalnız mutluluğu şehvet zanneden beğnimizin bunu anlaması zordur. Şimdi mutluluğu şehvetten ayırmak lazım.
Cismin mutluluğu “şehvet”. Mutluluğu diğer cinsin cisminden algılamanın nedeni,bunu mutluluk olarak tanımlamamızdan dolayıdır,oysa her şehvette(Dini uygun olmayan) kalp ızdırap duyar(Çünkü ruhumuz her an Allah’ın huzunda olduğumuzu bilir),ama kalbe değil cisme saplananında bunu anlaması pek zor…Her ahlaksızlığın hem kalbe hemde zihne,kişiliğe inanılmaz çok zararı var,Harama bakmak hafızayı zayıflatır,ahlakı yerin dibine indirir,düşünceleri şehvete yorar,ve öyle bir hale gelirki bu sapıklık(bu devirdeki gençliğin düştüğüdür bu) artık herşeyde bi’şehvet arar,yoldan geçerken gözü hep etrafta fenalık arar ,dilinden küfür ayrılmaz,her kıza “tavlıyayım” diye bakar… Böylelerinin masum bi’saniyeleri bile yoktur… Onlar dostum dedikleriyle bile küfürle konuşur,(Eğer birbirlerinin içlerindekileri bilselerdi;birbirlerini orada hemen öldürürlerdi!)Onların dört bir yanını şehvet isteği,ahlaksızlık sarmıştır,şimdi bunca bakışın hesabını o’no sormam ağır gelirde beni başından atar,peki ya rabbi sorduğunda ne eder?
Oysa mutluluk başkadır,bu değildir.Mutluluk güzel bi’selam vermektir.
Allah’ı anmaktır.Zamanla Allah’ı anmakla tarif edilemez bir mutluluğa kavuşuruz(İnşaallah).Kalbin mutluluğu başkadır devamlıdır ve kalbindeki bu mutluluk sevgi taşırır.Ben buna “surur” diyorum.Kalbi sururla dolan kişi;etrafa tebessüm saçar,hep tatlı konuşur,başını öne eğerde yola devam,hep çalışkan ve coşku doludur,durmaz rabbini anar;”Rabbim seni çok seviyorum,sen en güzel sıfatların sahibisin.”der,coşkusu şimdi bine katlanır çünkü rabbi onun kalbine sevgisini çoktan duyurmuştur,artık o rabbinden başka kimi anar?.. Mart 2007
Son Yorumlar